Dzielżany

Wysokie odmiany dzielżanów mogą mieć tendencję do pokładania się pod ciężarem setek kwiatów, zwłaszcza po silnych wiatrach i ulewach. Aby temu zapobiec, można zastosować tyczki i podpory, ale najlepszą metodą stosowaną przez ogrodników jest tzw. cięcie czerwcowe (Chelsea chop). Polega ono na skróceniu wszystkich (lub tylko połowy) pędów o 1/3 wysokości na przełomie maja i czerwca. Dzięki temu roślina silnie się rozkrzewi, będzie niższa, bardziej zwarta, a jej pędy staną się sztywniejsze i odporne na wyleganie.

To bardzo powszechne zjawisko, które jest sygnałem alarmowym od rośliny – dzielżanom brakuje wody! Byliny te mają stosunkowo płytki system korzeniowy i absolutnie nie tolerują letnich suszy. W reakcji na brak wilgoci roślina pozbywa się dolnych liści (żółkną i usychają), by ratować kwiatostany. Aby temu zapobiec, dzielżany należy regularnie i obficie podlewać, a ziemię wokół nich wyściółkować grubą warstwą kory lub kompostu, która zatrzyma wilgoć w podłożu.

Dzielżany to niekwestionowani królowie późnego lata i wczesnej jesieni. W zależności od odmiany, rozpoczynają kwitnienie w lipcu lub sierpniu i nieprzerwanie cieszą oczy swoimi ognistymi kolorami aż do października. Stanowią doskonałe towarzystwo dla traw ozdobnych, jeżówek oraz astrów (marcinków).

Zdecydowanie tak! Regularne usuwanie przekwitłych (zasychających) koszyczków kwiatowych to najlepszy sposób na drastyczne wydłużenie czasu kwitnienia rośliny. Ścinanie starych kwiatów stymuluje dzielżana do wypuszczania nowych pąków bocznych, co sprawia, że roślina pokryta jest kolorami aż do późnej jesieni.

Aby dzielżany obficie kwitły i nie "wyciągały" się nienaturalnie do słońca, wymagają stanowiska w pełni nasłonecznionego. W cieniu będą słabe, wiotkie i podatne na choroby grzybowe. Idealna gleba dla nich powinna być bardzo żyzna (bogata w składniki pokarmowe), próchnicza, a przede wszystkim stale lekko wilgotna i dobrze zatrzymująca wodę.

Podobnie jak astry wieloletnie, dzielżany to byliny, które z czasem wyradzają się w środkowej części karpy (środek drewnieje i pustoszeje, a kwitnienie staje się słabsze). Aby zachować ich pełny wigor, zaleca się dzielenie i odmładzanie roślin co 3-4 lata. Zabieg najlepiej wykonać wczesną wiosną – wykopujemy karpę, odrzucamy stary środek, a silne, młode odrosty z brzegów sadzimy na nowo w glebę wzbogaconą kompostem.