Lawendy

Lawenda to roślina wywodząca się z basenu Morza Śródziemnego. Aby pięknie rosła, wymaga stanowiska w pełnym słońcu, ciepłego i przewiewnego. Kluczowy jest dobór odpowiedniej ziemi: musi być ona mocno przepuszczalna, piaszczysta, żwirowa i koniecznie o odczynie zasadowym (bogatym w wapń). Lawenda absolutnie nie toleruje gleb kwaśnych, ciężkich, gliniastych i stale wilgotnych, w których błyskawicznie ginie.

Sekretem zwartego pokroju lawendy jest regularne, coroczne cięcie. Wykonujemy je w dwóch terminach. Wiosną (zwykle w kwietniu, po ustąpieniu silnych mrozów) formujemy krzewinkę w półkulę, ścinając około 1/3 do połowy zielonych pędów. Bardzo ważne jest, aby unikać cięcia starych, zdrewniałych (brązowych) gałązek, z których roślina bardzo słabo odbija. Latem (po kwitnieniu) ścinamy jedynie przekwitłe kwiatostany wraz z krótkim fragmentem łodyżki, co często pobudza ją do powtórnego kwitnienia jesienią.

Usychanie i brązowienie lawendy paradoksalnie bardzo rzadko jest wynikiem braku wody. Zazwyczaj przyczyną jest jej nadmiar! Zbyt obfite podlewanie, podmokły teren lub brak drenażu w doniczce prowadzą do gnicia korzeni i rozwoju groźnych chorób grzybowych (np. szarej pleśni). Innym powodem "łysienia" od dołu jest brak wiosennego przycinania – niecięta lawenda naturalnie drewnieje u podstawy i traci tam liście, przyjmując nieestetyczny, "miotlasty" wygląd.

Większość odmian lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) świetnie radzi sobie z polskimi zimami, pod warunkiem że rosną w suchym, dobrze zdrenowanym podłożu (zimą najbardziej szkodzi jej zalegająca woda i lód). Młode sadzonki lub rośliny na wietrznych stanowiskach warto w bezśnieżne, mroźne zimy okryć białym agrowłóknem lub stroiszem z gałązek iglastych. Uwaga: Lawenda francuska (motylkowa) nie jest u nas mrozoodporna i wymaga zimowania w chłodnym pomieszczeniu (ok. 5-10°C).

Dobrze ukorzeniona lawenda jest niezwykle odporna na suszę. Podlewamy ją rzadko, ale obficie, pozwalając ziemi wyraźnie przeschnąć między kolejnymi dawkami wody. Należy podlewać ją doglebowo, unikając moczenia liści. Zasilanie nawozami powinno być bardzo ostrożne – nadmiar nawozów azotowych sprawi, że lawenda straci pokrój i będzie podatna na choroby. Wiosną najlepiej zastosować odrobinę kompostu lub nawozu przeznaczonego specjalnie do roślin zasadowych/lawendy.

Klasycznym i najpiękniejszym połączeniem ogrodowym jest sadzenie lawendy u stóp róż – jej intensywny zapach nie tylko zachwyca, ale potrafi odstraszać mszyce. Znakomicie sprawdzi się również w nowoczesnych ogrodach żwirowych oraz na suchych skarpach. Doskonałymi partnerami dla niej będą: szałwia omszona, perowskia łobodolistna, jeżówki, przetaczniki, juki oraz niskie trawy ozdobne o chłodnych, srebrzystych barwach (np. kostrzewa sina, owies wiecznie zielony).