Pigwy

To najczęstsza pomyłka! Choć nazwy są podobne, to dwie różne rośliny:

• Pigwa (Cydonia oblonga): To zazwyczaj niewielkie drzewo lub duży krzew. Rodzi duże owoce (wielkości jabłka lub gruszki), które są żółte i omszone. Nie posiada kolców.
• Pigwowiec (Chaenomeles): To niski, gęsty krzew ozdobny, często posiadający kolce. Rodzi małe, bardzo twarde i kwaśne owoce, które "przyklejają się" do gałęzi.

Teoretycznie tak, ale w praktyce rzadko się to robi. Surowe owoce pigwy są bardzo twarde, cierpkie i kwaśne.

Swoje prawdziwe oblicze pigwa pokazuje po przetworzeniu. Pod wpływem temperatury owoce miękną, a miąższ zyskuje słodycz i niesamowity, intensywny aromat. To idealny owoc na nalewki ("pigwówkę"), konfitury, soki do herbaty oraz jako dodatek do mięs.

Większość odmian pigwy dostępnych w sprzedaży (np. 'Bereczki', 'Leskovac') jest samopylna lub częściowo samopylna. Oznacza to, że będą owocować posadzone w pojedynkę.

Jednak doświadczenie pokazuje, że posadzenie w pobliżu innej odmiany pigwy działa korzystnie – następuje zapylenie krzyżowe, co zazwyczaj zwiększa ilość zawiązanych owoców i poprawia ich jakość.

Pigwa lubi ciepło. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i osłoniętych od wiatru (np. przy południowej ścianie budynku).

Preferuje gleby żyzne, głębokie i umiarkowanie wilgotne o odczynie lekko kwaśnym. Należy unikać gleb wapiennych i zasadowych, ponieważ pigwa jest na nie wrażliwa i może chorować na chlorozę (żółknięcie liści). Warto też pamiętać, że pigwa ma płytki system korzeniowy, więc w czasie suszy wymaga podlewania.

Owoce pigwy dojrzewają późną jesienią, zazwyczaj w październiku. Ważne jest, aby zebrać je przed wystąpieniem pierwszych silniejszych przymrozków, które mogą uszkodzić owoce i wpłynąć na ich zdolność do przechowywania.

Owoce są gotowe do zbioru, gdy skórka staje się intensywnie żółta i zaczynają roztaczać silny, przyjemny zapach. Po zerwaniu warto je "odłożyć" na kilka dni w chłodne miejsce (tzw. dojrzewanie po zbiorze), aby nabrały pełni aromatu.

Starsze drzewa pigwy radzą sobie w polskim klimacie całkiem dobrze, jednak młode sadzonki są wrażliwsze na mróz.

Przez pierwsze 2-3 zimy po posadzeniu zalecamy kopczykowanie (usypanie kopca ziemi wokół pnia) oraz osłanianie pnia agrowłókniną. Ponieważ pigwa kwitnie dość późno (przełom maja i czerwca), jej kwiaty zazwyczaj unikają wiosennych przymrozków, co gwarantuje regularne owocowanie.