Nektaryny

To najpopularniejszy mit ogrodniczy! Nektaryna nie jest krzyżówką brzoskwini ze śliwką. Jest to po prostu odmiana (mutacja) brzoskwini zwyczajnej, której cechą charakterystyczną jest gładka skórka pozbawiona "meszku". Pod względem smaku miąższ nektaryny jest zazwyczaj bardziej jędrny i zwarty niż u brzoskwini, ale wymagania uprawowe obu drzew są niemal identyczne.

Nektaryny, podobnie jak brzoskwinie, są roślinami ciepłolubnymi, ale z powodzeniem udają się w polskich ogrodach, jeśli zadbamy o odpowiednie stanowisko. Musi ono być słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru (idealnie przy południowej ścianie domu lub altany). Wybierając odmiany do naszego klimatu, warto stawiać na te sprawdzone, jak np. 'Harco' czy 'Fantasia', które cechują się dobrą mrozoodpornością.

To objaw kędzierzawości liści brzoskwini (choroba ta atakuje również nektaryny). Jest to choroba grzybowa, z którą trzeba walczyć zapobiegawczo. Opryski (np. Miedzianem lub Syllitem) wykonuje się wczesną wiosną, w okresie bezlistnym, zanim pąki pękną. Gdy widzimy już poskręcane liście, na oprysk jest za późno – należy wtedy obrywać chore liście i dbać o nawadnianie oraz nawożenie drzewa, aby mogło wypuścić nowe, zdrowe przyrosty.

Dobra wiadomość jest taka, że większość odmian nektaryny dostępnych w sprzedaży (w tym popularna 'Harco' czy 'Redgold') to drzewa samopylne. Oznacza to, że nie potrzebują drugiego drzewka w pobliżu, aby obficie owocować. Są więc idealnym wyborem do mniejszych ogrodów, gdzie nie ma miejsca na sadzenie wielu drzew owocowych.

Zasada jest taka sama jak u brzoskwiń: tniemy wiosną, w fazie różowego pąka lub nawet podczas kwitnienia (zazwyczaj kwiecień). Nektaryny owocują na pędach jednorocznych, dlatego wymagają regularnego i dość silnego cięcia odmładzającego, aby wypuszczały nowe pędy. Drzewo niecięte szybko ogołaca się od środka, a owocowanie przenosi się na same końce gałęzi.

Nektaryny mają tendencję do zawiązywania zbyt dużej ilości owoców, których drzewo nie jest w stanie wykarmić. Aby uzyskać duże, słodkie owoce, konieczne jest przerzedzanie zawiązków w czerwcu. Należy usunąć najmniejsze i uszkodzone zawiązki, zostawiając owoce w odstępach co 10–15 cm. Dzięki temu pozostałe nektaryny będą znacznie smaczniejsze i większe.

Ze względu na ryzyko przemarznięcia, najbezpieczniejszym terminem dla amatorów jest wczesna wiosna. Drzewko ma wtedy czas na aklimatyzację i rozbudowę korzeni przed zimą. Sadzenie jesienne jest możliwe, ale wymaga usypania solidnego kopczyka z ziemi wokół pnia, który zabezpieczy system korzeniowy i miejsce szczepienia przed mrozem.