Liliowce

Choć nazwy brzmią podobnie, są to zupełnie inne rośliny! Główna różnica kryje się pod ziemią: lilie wyrastają z cebul, podczas gdy liliowce tworzą grube, mięsiste korzenie (kłącza), w których magazynują wodę. Ponadto, jak wskazuje angielska nazwa "daylily", każdy pojedynczy kwiat liliowca otwiera się tylko na jeden dzień. Nie martw się jednak – dorosła, zdrowa kępa wytwarza codziennie tak ogromną ilość pąków, że roślina nieprzerwanie zachwyca kwiatami przez wiele tygodni.

Liliowce to byliny słynące z ogromnej wytrzymałości – często nazywane są "roślinami dla leniwych ogrodników". Najpiękniej i najobficiej kwitną na stanowiskach słonecznych, ewentualnie w bardzo lekkim półcieniu. Tolerują niemal każdą glebę ogrodową, choć optymalna będzie dla nich ziemia żyzna, lekko wilgotna i przepuszczalna. Wybaczą również okresowe susze, radząc sobie z brakiem wody znacznie lepiej niż większość bylin kwitnących.

Jeśli liliowiec tworzy piękną rozetę liści, ale skąpi kwiatów, najprawdopodobniej rośnie w zbyt głębokim cieniu (wymaga minimum 6 godzin słońca dziennie). Drugą częstą przyczyną jest zbyt głębokie posadzenie kłączy – szyjka korzeniowa liliowca (miejsce, z którego wyrastają liście) powinna znajdować się tuż pod powierzchnią ziemi (maksymalnie 2-3 cm głębokości). Powodem braku kwiatów bywa też przenawożenie azotem, co stymuluje wzrost masy zielonej kosztem kwitnienia.

Po zakończeniu kwitnienia należy wyciąć sekatorem same pędy kwiatostanowe (bezlistne łodygi) tuż przy ziemi. Zabieg ten zapobiega zawiązywaniu nasion i osłabianiu rośliny. Absolutnie nie ścinamy zielonych liści w trakcie lata! To one odżywiają karpę korzeniową i pozwalają jej zgromadzić energię na przyszły rok. Uschnięte i żółte liście usuwamy dopiero późną jesienią po przymrozkach lub pozostawiamy je do wczesnej wiosny jako naturalną warstwę izolacyjną na zimę.

Liliowce to rośliny niezwykle długowieczne (w jednym miejscu potrafią rosnąć nawet kilkanaście lat) i w pełni mrozoodporne. Nie wymagają wykopywania na zimę. Świetnie zimują w polskim gruncie. Jedynie w przypadku bardzo młodych sadzonek lub posadzenia ich późną jesienią, warto usypać nad nimi niewielki kopczyk z kory, kompostu lub torfu na czas pierwszej zimy, aby uchronić świeży system korzeniowy przed wysadzeniem przez mróz.

Dzięki łukowato wygiętym, wąskim liściom liliowce świetnie wypełniają luki w niższych partiach rabat i maskują mniej atrakcyjne łodygi wyższych roślin. Doskonale sprawdzają się w towarzystwie jeżówek, rudbekii, floksów wiechowatych, krwawników i szałwii omszonej. Pięknie wyglądają sadzone na obrzeżach trawników, w pobliżu oczek wodnych, a także w kompozycjach z ozdobnymi trawami (np. miskantem chińskim, prosem rózgowatym czy rozplenicą japońską).